"Ιησούς στην έρημο" του Ιβάν Κραμσκόι

Η κορυφαία στιγμή του Χριστού!

Πότε είναι μόνος ο Χριστός; Στην έρημο; Στο σταυρό του μαρτυρίου; Ενδίδοντας στους πειρασμούς; Αρνούμενος τελικά να ενδώσει;

Μόνος ή σε κοινωνία με τους ανθρώπους;

Επιθυμία

Η επιθυμία είναι το ιερο δισκοπότηρο της ψυχολογίας.

Η επιθυμία μετουσιώνει την οδύνη του βιώματος σε ενεργητική λύτρωση.

Είναι το ελαστικό πλοκάμι που εξακοντίζεται από το σώμα της υπαρξης για να εξιχνιάσει αχαρτογράφητα βάθη.
Είτε χτυπώντας τις θύρες του παραδείσου είτε καταβυθιζόμενη στους δαιδάλους της κόλασης η επιθυμία απειροελάχιστη κουκκίδα στον ωκεανό των στιγμών τρεμοσβήνει από αμφίβολιες κι ελπίδες.

Η επιθυμία είναι το σπαρτάρισμα της ηδονής και η οξύαιχμη λάμα του καθήκοντος.

Χαιρεται να ματώνει εκεί που από έρωτα ποθεί.
Επιθυμία ρευμα κεραυνοβόλο σε ένα σώμα φρανκεστάιν που αποκαλούμε ψυχή.

Σύντροφος φλογερή σε ένα ταξίδι στους πόλους.

Επιθυμία  

Ζωή.

-Νικολόπουλος Βασίλης

Καραντίνα και ψευτο-Καταθλιπτική θέση

 

Αν μπορούσαν οι εκλογικεύσεις των πολιτικών να δώσουν απάντηση στην ψυχοπαθολογία της καραντίνας δεν θα χρειάζονταν οι ειδικοί ψυχικής υγείας.
Σίγουρα τα εκλογικευτικά σχήματα("η Καραντίνα είναι απαραίτητη", "ο ιος είναι επικίνδυνος", "υπομονή μέχρι το εμβόλιο"κλπ) μπορούν να συνδράμουν παρηγορητικά στην ανακούφιση των αρνητικών συναισθημάτων όμως σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν τη λύση για την ψυχολογική πίεση που δεχόμαστε.
Γιατί η καραντίνα ως μια κατάσταση απώλειας (ελευθερίας, εργασίας, προσωπικών σχέσεων) πυροδοτεί μια διεργασία πένθους που οδηγεί στην διαμόρφωση μιας καταθλιπτικής θέσης που σίγουρα συνιστά το μέγιστο ψυχικό κόστος που πληρώνουμε για αυτή.
Η διαδρομή του πένθους είναι γνωστή Άρνηση, Θυμός, Διαπραγμάτευση, Κατάθλιψη, Συμβιβασμός.
Όμως προσοχή η Καραντίνα ενώ διαμορφώνει δυναμικά απώλειας και Πένθους δεν είναι

Σπάρτακος

Σε όλη μου τη ζωή το πραγματικό διακύβευμα ήταν η ελευθερία

Δεν εγκλωβίστηκα σε ρόλους και ιδιότητες δεν πάλεψα για την εξουσία ουτε ζήλεψα την ευθεία γραμμή

Δεν υπηρέτησα καμιά Μούσα δεν προσκύνησα κανένα επιστημονικό βωμό

Και βέβαια έβγαλα την χαμαιλεόντεια γλώσσα μου για να βεβηλώσω την εξουσία

Γκρέμισα αγάλματα για να απελευθερώσω τα όνειρα απο προγονικές σκιές

Εσκισα την Παραδοση και την ξαναφόρεσα στολή παραλλαγης

Λυτρώθηκα την ίδια στιγμή που πάλευα με τα δεσμά μου

Τωρα σταυρωμένος μπρος τη Ρωμη περιμένω το ντόμινο

Ηδη χιλιάδες σταυροί ξεκίνησαν απο την Καπουα

Ακούω τον παταγο της πτώσης κι αδημονώ για την ύστατη πράξη της απελευθέρωσης

Το γκρέμισμα της αυτοκρατορικής πυλης

Την ανασταση και το Ζωντάνεμα των Νεκρών!- Νικολόπουλος Βασίλης

Ο Δεινόσαυρος

Είμαι ένας δεινόσαυρος
Προιστορικός
Καταδικασμένος στην πληθωρική
αγαρμποσύνη μου
με πιρουέτες αυτοκαταστροφικές
κοροϊδεύω το χρόνο
Παράδειγμα:
Λατρεύω τα λουλούδια
Απεχθάνομαι την τεχνολογία

Κι "αυτός"
ο ροπαλοφόρος Νεατερνταλ
μικροσκοπικός
αλλά μονίμως θυμωμένος
ύποπτος μου φαίνεται...

Άραγε θα επιβιώσω;

-ΝΒ

Megxit: Παρέμβαση του Κώστα Βάρναλη

Καθώς το βασιλικό δράμα της "ηρωικής εξόδου" των Μεγκαν -Χαρι στο ¨στιβο της βιοπάλης¨ κορυφώνεται -άτιμη κοινωνία άλλους τους ¨ανεβάζεις¨ κι άλλους του ¨κατεβαζεις" στα Τάρταρα-κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ αλλά και όλων των λαών του κόσμου(που οι καημένοι δεν έχουν βασιλιάδες) ας ξαναθυμηθούμε το χειμαρρώδη ποιητικό λόγο του Κώστα Βάρναλη καθώς περιγράφει τον διακαή πόθο του ελληνικού λαού  να είχε(ή να μην είχε;;;;;) έναν....ΒΑΣΊΛΙΑ!!!!!

Είχα γυναίκα, είχα και ζα,είχα μια Βάσω με βυζά,μα προκοπή δεν είχα.Σε ποιό χαρέμι να παχαίνειστα μαξιλάρια ξαπλωμένημασώντας τη μαστίχα. Μ’ αν κυλίσει μια ο τροχόςκαι στην Πόλη μπούμε,σκλάβες χανουμόπουλαπὄχει να τραβούμε. Άι! με το γύφτικο ζουρνά,με νταγερέ, που κουδουνά,σύρε σκοπόν αντάμικο.Εστράβωσα τη φέσα μου,έρωτας που ’ναι μέσα μουγια να χορέψω τσάμικο. Κάνε θάμα, πλόσκα μου,ξύλο τσιμισίρι,γίνε βρύση γάργαρημε χιλιάδες πείροι. Να ’στε γεροί, να ’στε καλάμε τα τσαπράζια τα πολλάκαι τα μεγάλα ονόματα,κοτζαμπάσηδες όλοι πρώτηςκαι με τους διάκους ο δεσπότης— τζιλβέδες και καμώματα! Χίλια χέρια κι άρματανα ’χα να σας φράξω,να ’χα και δυο κέρατατον οχτρό να σκιάξω! Για να βαστάξει, όσο μπορεί,το μακελειό, να ’στε γεροί,της Πένας αντρειωμένοι!Κανοναρχάτε τ’ όνομά μας,σύντας η Δόξα μελετά μαςτα σκελετά γερμένη. Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,για να μας θαμπώνει,με λειρί στο κούτελο,με φωνή τρομπόνι! Σου φτάνουν σένα τα χωριάτης Ρούμελης και του Μοριάκαι να ’ν’ πολλά σου τα έτη!Μα η Έγριπο με το μπουγάζι,που πλήθιο ψάρι κατεβάζει,δικό μου βιλαέτι! Έχω τρύπα στο βρακί,λίγδα στην καπότα μου,έχω ψείρα σαν κουκίκαι βρομούν τα χνότα μου. Έχω νοήματα σοφά!Σ’ αγιονορίτικο σοφάστα λάδια και στα πάχηκολύμπησα, μα πάντα μένειάδεια η κοιλιά και τουρλωμένη— ανεμογκάστρι θα ’χει! Τί λαμπρός που ’ν’ ο καιρός,πόσο εγώ ’μαι ωραίος!Έφαγα έναν πόντικα,δόξα να ’χει ο θέος! Η σάρκα και τα κόκαλα,λάσπη πολλή και φρόκαλα,Πατρίδα μου, χαλάλι σου!Σαν είν’ οι αφέντες σου δικοί,θα ’ναι κι η ζήση σου γλυκήκι ανέγνιο τα κεφάλι σου! Το χαράτσι, τα παιδιά,μοναχός να κρίνεις,άλλο να σ’ τα παίρνουνεκι άλλο ναν τα δίνεις. Όλα εδώ χάμου ψεύτικα.Δε σ’ έζησα, ονειρεύτηκα,μαύρη ζωή, όλη πίκρα.Μα θα χαρώ σε, Λευτεριά,αιώνια Αλήθεια κι Ομορφιά,σαν θα περάσω Αντίκρα. Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,δράκο με χοντρόλαιμο,σέρτικο κι αράθυμο,για να κάνει πόλεμο! Άμποτε λίγο να δυνόμουνγια μια στιγμή να τρελαινόμουν,ο σαλεμένος νουςκαι τα κλεισμένα τσίνορανα μην ξαμώνουν σύνορακαι χώριους ουρανούς! Να ιδώ τον κόσμο ανάποδατον αδερφό μου ξένοκαι τον οχτρόν αδέρφι μουαδικοσκοτωμένο.(Κώστας Βαρναλης "Ο Τρελός") itaksi.blogspot.com

Johnny Cash - "Hurt"-Βαθιά ανθρώπινο, βαθιά συγκινητικό...

Johnny Cash - "One"-Βαθιά ανθρώπινο, βαθιά συγκινητικό...

Χαλκέντερος

Το τραύμα ξεχειλίζει  χαρά
η ηδονή εκβάλει στο πόνο
το δάκρυ αναβρύζει
το γέλιο πηγάζει
το σώμα που λάτρεψες πια δεν υπάρχει

Σφαίρα μελλοντικών προβλέψεων
το πνεύμα
κεραυνοβολεί το σύμπαν ερέβη

Ρωγμές αστεριών
σκόνη γαλαξιών
κομήτες πυρινων γλωσσών
γαλβανίζουν τη νιότη

Εκτορας κι Αχιλλέας
με αγγέλων φτερά
σε προκρούστεια κλίνη
ρεμβάζω-ΝΒ

Κασσώπη

Ερωτικοί αρχαίοι τόποι
μάρμαρο οι γλουτοί
αρχαιοελληνικές κολόνες
οι Καρυάτιδες
αποκαλύπτουν
τα γυμνά γόνατά τους.



Φεγγάρι ο ήλιος
χλομιάζει από ηδονή
καθώς το μεσημέρι δύει
στη σχισμή του στήθους σου.

"Εν ειρήνη" αναπαύονται οι κατακτητές..
Απαλλαγμένη από τον πολιτισμό
η Πανσέληνος
γονιμοποιείται
στα ερείπια
ερωτικών αρχαίων τόπων.-ΝΒ

Ελευθερία!- (πνευματικός φασισμός)

Θα κατακτήσω την Αθήνα
όπως οι Γερμανοί το 40.

Μα σε αντίθεση με εκείνους που έσπειραν το λιμό
και το θάνατο θα προσφέρω άφθονη πνευματική τροφή
έτσι που οι υπερμεγέθεις εγκέφαλοι των Αθηναίων να μην
χωρούν πια στους συρμούς του μετρό
παρα μόνο να περπατούν
κάτω από τον έναστρο ουρανό ή τον μεσημεριάτικο ήλιο.

Θα βομβαρδίσω την Αθήνα με Παρθενώνες
έτσι που το μνημείο του πολιτισμού
να χάσκει κοινότοπο
ανάμεσα σε εκατομμύρια αντίγραφα του.

Θα εξαπολυσω τους μαυραγοριτες του πνεύματος
να αγοράσουν την ψυχή της πόλης για ένα τενεκέ
λάδι -εκχύλισμα σοφίας  πανάρχαιας
από το  οποίο υποχρεωτικά όλοι θα πρέπει να πιουν
έτσι που η υποδούλωση στη λογική
η τυφλή υποταγή στη γνώση
η απόλυτη πνευματική σκλαβιά
θα κορυφώνονται
θα κορυφώνονται οργασμικα
στην πιο πρωτόγνωρη για την ανθρωπότητα...

Ελευθερία!

-ΝΒ

Το Φλας

Ξαφνικά το φλας του αυτοκινήτου

                                                       άρχισε να αναβοσβήνει όλο και πιο γρήγορα






Κάποια στιγμή συντονίστηκε
                                                με τους χτύπους της καρδιάς μου

έτσι που ολόκληρη η ζωή μου 

                                                 φανηκε οτι θα έπαιρνε μια απότομη στροφή





Μα ευτυχώς
                    γρήγορα επανήλθε......



Και προχώρησα "ίσια"....-ΝΒ

Ψυχοθεραπεία, τι είναι;

Ας υποθέσουμε ότι η ψυχή είναι ένα όργανο.
Ας υποθέσουμε ότι σε κάθε στρες το όργανο αυτό πρέπει να παίζει μια μελωδία που μας χαλαρώνει.

Ας υποθέσουμε ότι για κάποιο λόγο ανεξήγητο από τις πέντε χορδές του οργάνου εμείς εμμονικά
χρησιμοποιουμε μόνο τη μια.
Αυτό φαίνεται να μας καλύπτει για κάποιο διάστημα.
Μα να που κάποια στιγμή ο...........

ΔΑΙΔΑΛΟΣ(2)

Μπορεί οι βασιλιάδες και οι ημίθεοι να μας τελείωσαν και δύσκολα να μπορούμε να βρούμε ταυτίσεις με τραγικούς ήρωες και αρχαία δράματα υπάρχει όμως ένας μισομυθολογικος ήρωας που συμπυκνώνει στη ζωή του τα αδιέξοδα  της τεχνολογικής προόδου της  εποχής μας με τρόπο που σοκάρει ως προς την επικαιρότητα της η βαθύτερη ψυχολογική του τοποθέτηση: ο Δαίδαλος!
Πρόσωπο αμφιλεγόμενο με πολυτάραχη ζωή ο Δαίδαλος τραμπαλίζεται μεταξύ δημιουργικότητας και καταστροφής.
Εφευρετικός εραστής της γνώσης και πρωτοπόρος δαμαστής της τεχνολογίας ο Δαίδαλος μας εμφανίζεται ως το αρχέτυπο του τεχνοκράτη που θέτει τις ικανότητες του στην επιδίωξη τεχνολογικών επιτευγμάτων που όμως σαν κατάρα φέρνουν μέσα τους και το σπέρμα της καταστροφής.
Παρόλα αυτά σε όλη τη διαδρομή του ο Δαίδαλος ποτέ δεν διστάζει μπρος την πρόκληση της δημιουργίας αδιαφορώντας προκλητικά για ηθικά διλήμματα και προσεγγίζοντας κάθε στόχο  σαν  μεθυσμένος  από την ηδονή της προσωπικής του επιτυχίας ως επιβεβαίωση της παντοδυναμίας του.
Από το φθονερό σπρώξιμο του ανιψιού του από τον βράχο της Ακρόπολης για να μην ξεπεράσει τη δόξα του και την φυγή του στη Κρήτη, μέχρι την

ΔΑΙΔΑΛΟΣ

Υπέροχος καιρός βαραίνει τη συνείδησή μου



Σύννεφα μαύρα πυκνά ρίχνουν στάλες τις ενοχές μου

Ποτίζει η πλάση στην αγωνία μου.

Σκοτεινά ρυάκια οι θλίψεις τρέχουν χειμαρρώδεις προς τη θάλασσα

Λάσπες, χαμόσπιτα, ξεριζωμένοι βράχοι, τοίχοι σαθροί....

                                            Στρόβιλοι οι αιθέρες γκρεμίζουν.





Θα καθαρίσει ξανά.



Σαν λάμψει ο νεογέννητος Ικαρος θα φορέσει τα φτερά της ματαιοδοξίας μου

Και με χαρά παιδική θα σκiάσει  τον Ηλιο


Πριν  το νήμα η νιότη του κόψει....