Πέμπτη, 20 Μαΐου 2021

Ολιγανθής





Εχω ένα μικρό ταλέντο
Δεν είμαι σαν τα εδώδιμα φυτά
που έχουν όλη την πλάση δική τους.
Δεν είμαι η ρυζιά, η σιταριά, η καλαμποκιά
που ριζώνει σ 'ολα τα μήκη και τα πλάτη
στα πεδινα και 
τα ορεινά
χορταίνοντας με ιδέες κι αισθήματα
την πείνα του Kόσμου.
Εγώ ριζώνω μόνο στον βράχο.
Σκληρά κι αδιάφορα 
με πατάνε οι περαστικοί
και σπάνια ανθίζω.
Μια μοίρα δαρβινική με κατατρέχει
να ζω περιορισμένα σε μια 
άχαρη ξερολιθιά
κι αλίμονο
να αλέθω την πέτρα
να καταπίνω την πίκρα και την αλμύρα
να στραγγιζω το δάκρυ
είναι όλη η ζωή μου.
Εσυ με ρωτας:
Γιατί δεν απλώνεσαι στον κόσμο;
Κι εγώ σου απαντώ:
Θέλεις να μαραθώ;-Nικολόπουλος Bασίλης






Κυριακή, 16 Μαΐου 2021

Η έρημος και το φυτίλι





Έρημος είναι 
η απουσία αντικατοπτρισμών 
Όταν ο ήλιος γέρνει από το ζενίθ 
και παίρνει πια 
την κατηφόρα της σκιάς 
σπάει σαν φούσκα 
η λαμπερή ψευδαίσθηση του κόσμου 
πολύχρωμη 
πολύβουη απάτη 
διαθλάσεων 
Είναι μια τραγική στιγμή 
οταν η έρημος σου αποκαλύπτεται 


"Η αγάπη για την ζωή με έφτασε ως εδώ" 
είπε το μισόσβησμενο φυτίλι 
Αχόρταγα 
με μια μανιασμένη ρουφηξιά 
στράγγιξα το λαδάκι του Κόσμου μα 
δεν μετανιώνω 
που έτσι γρήγορα ξεμπέρδεψα 
με τη λάμψη μου 

"Αγάπησα το φως 
μα και το σκοτάδι δεν το φοβάμαι"-Νικολόπουλος Βασίλης



Δευτέρα, 3 Μαΐου 2021

Λασποβροχή




Ζούμε την κλιματική αλλαγή 
Σε μας έτυχε η σκόνη
Ποδοβολητά από καμήλες φέρνουν 
πλέον την Άνοιξη
Ο Σιμούν εγκαταστάθηκε στο 
Λεκανοπέδιο κι ανακατεύει τα τουρμπάνια 
των μεταναστών
Διαδηλώσεις χάνουν 
τον προσανατολισμό τους και τα σώματα 
ασφαλείας ελλείψη ορατότητας χτυπούν 
αδιακρίτως 
Άνθρωποι παραμιλάνε αφού δεν βλέπονται
Σκονιζόμαστε αλλά και ποιον να ζηλέψουμε; 
Πανικόβλητοι πιγκουίνοι εγκαταλείπουν 
την Ανταρκτική
Πολικές αρκούδες βυθίζονται 
στο βαλτώδη Βορρά
Θερμόπληκτα τα υποσαχάρια λιοντάρια 
βρυχώνται ακινδύνως
Εκατομμύρια ξεσπιτωμένα πουλια
περιστρέφονται αέναα αρνούμενα τις
παρά φύσιν στάσεις...
Αρμαγεδδών η εξαφάνισις των ειδών!

Μια χαρά είναι η σκόνη 
(εξακολουθούμε να) 
Ζούμε στην καλύτερη χώρα του κόσμου! - Νικολόπουλος Βασίλης


Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2021

Η καρδιά


Εχω μια δύσκολη καρδιά
Σε ένα καμίνι κάρβουνα να την κρατάς ζεστή
με χάδια και με λόγια πυρκαγιά ασίγαστη 
να φουντώσει και τότε κοίτα πως καίει τα δάχτυλα τα χείλη 
το στόμα
Μα πρόσεξε μια στιγμή
με ένα άπρεπο κοίταγμα
με λόγο σκληρό πικρό
ούτε για μια στιγμή
Την πολική πνοή
αν νιώσει

Ψυχρη ατσάλινη λεπίδα γιαπωνέζικου σπαθιού
και υψωθεί
ατεγκτης τιμής ανυπόμονη
πετριά
παγοθύελλα ατελείωτης σκιας
να σε κυκλώσει

Καλύτερα πέσε να σου προσφέρει χαρακίρι. - ΝΒ

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2020

"Ιησούς στην έρημο" του Ιβάν Κραμσκόι


Η κορυφαία στιγμή του Χριστού!
Πότε είναι μόνος ο Χριστός; Στην έρημο; Στο σταυρό του μαρτυρίου; Ενδίδοντας στους πειρασμούς; Αρνούμενος τελικά να ενδώσει;
Μόνος ή σε κοινωνία με τους ανθρώπους;

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2020

Επιθυμία

Η επιθυμία είναι το ιερο δισκοπότηρο της ψυχολογίας.
Η επιθυμία μετουσιώνει την οδύνη του βιώματος σε ενεργητική λύτρωση.
Είναι το ελαστικό πλοκάμι που εξακοντίζεται από το σώμα της υπαρξης για να εξιχνιάσει αχαρτογράφητα βάθη.
Είτε χτυπώντας τις θύρες του παραδείσου είτε καταβυθιζόμενη στους δαιδάλους της κόλασης η επιθυμία απειροελάχιστη κουκκίδα στον ωκεανό των στιγμών τρεμοσβήνει από αμφίβολιες κι ελπίδες.

Η επιθυμία είναι το σπαρτάρισμα της ηδονής και η οξύαιχμη λάμα του καθήκοντος.
Χαιρεται να ματώνει εκεί που από έρωτα ποθεί.
Επιθυμία ρευμα κεραυνοβόλο σε ένα σώμα φρανκεστάιν που αποκαλούμε ψυχή.
Σύντροφος φλογερή σε ένα ταξίδι στους πόλους.
Επιθυμία  
Ζωή.

-Νικολόπουλος Βασίλης

Καραντίνα και ψευτο-Καταθλιπτική θέση

 
Αν μπορούσαν οι εκλογικεύσεις των πολιτικών να δώσουν απάντηση στην ψυχοπαθολογία της καραντίνας δεν θα χρειάζονταν οι ειδικοί ψυχικής υγείας.
Σίγουρα τα εκλογικευτικά σχήματα("η Καραντίνα είναι απαραίτητη", "ο ιος είναι επικίνδυνος", "υπομονή μέχρι το εμβόλιο"κλπ) μπορούν να συνδράμουν παρηγορητικά στην ανακούφιση των αρνητικών συναισθημάτων όμως σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν τη λύση για την ψυχολογική πίεση που δεχόμαστε.
Γιατί η καραντίνα ως μια κατάσταση απώλειας (ελευθερίας, εργασίας, προσωπικών σχέσεων) πυροδοτεί μια διεργασία πένθους που οδηγεί στην διαμόρφωση μιας καταθλιπτικής θέσης που σίγουρα συνιστά το μέγιστο ψυχικό κόστος που πληρώνουμε για αυτή.
Η διαδρομή του πένθους είναι γνωστή Άρνηση, Θυμός, Διαπραγμάτευση, Κατάθλιψη, Συμβιβασμός.
Όμως προσοχή η Καραντίνα ενώ διαμορφώνει δυναμικά απώλειας και Πένθους δεν είναι

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2020

Σπάρτακος


Σε όλη μου τη ζωή το πραγματικό διακύβευμα ήταν η ελευθερία
Δεν εγκλωβίστηκα σε ρόλους και ιδιότητες δεν πάλεψα για την εξουσία ουτε ζήλεψα την ευθεία γραμμή
Δεν υπηρέτησα καμιά Μούσα δεν προσκύνησα κανένα επιστημονικό βωμό
Και βέβαια έβγαλα την χαμαιλεόντεια γλώσσα μου για να βεβηλώσω την εξουσία
Γκρέμισα αγάλματα για να απελευθερώσω τα όνειρα απο προγονικές σκιές
Εσκισα την Παραδοση και την ξαναφόρεσα στολή παραλλαγης
Λυτρώθηκα την ίδια στιγμή που πάλευα με τα δεσμά μου

Τωρα σταυρωμένος μπρος τη Ρωμη περιμένω το ντόμινο
Ηδη χιλιάδες σταυροί ξεκίνησαν απο την Καπουα
Ακούω τον παταγο της πτώσης κι αδημονώ για την ύστατη πράξη της απελευθέρωσης

Το γκρέμισμα της αυτοκρατορικής πυλης
Την ανασταση και το Ζωντάνεμα των Νεκρών!- Νικολόπουλος Βασίλης

















Κυριακή, 17 Μαΐου 2020

Ο Δεινόσαυρος

Είμαι ένας δεινόσαυρος
Προιστορικός
Καταδικασμένος στην πληθωρική
αγαρμποσύνη μου
με πιρουέτες αυτοκαταστροφικές
κοροϊδεύω το χρόνο
Παράδειγμα:
Λατρεύω τα λουλούδια
Απεχθάνομαι την τεχνολογία

Κι "αυτός"
ο ροπαλοφόρος Νεατερνταλ
μικροσκοπικός
αλλά μονίμως θυμωμένος
ύποπτος μου φαίνεται...

Άραγε θα επιβιώσω;
-ΝΒ

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

Megxit: Παρέμβαση του Κώστα Βάρναλη


Καθώς το βασιλικό δράμα της "ηρωικής εξόδου" των Μεγκαν -Χαρι στο ¨στιβο της βιοπάλης¨ κορυφώνεται -άτιμη κοινωνία άλλους τους ¨ανεβάζεις¨ κι άλλους του ¨κατεβαζεις" στα Τάρταρα-κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ αλλά και όλων των λαών του κόσμου(που οι καημένοι δεν έχουν βασιλιάδες) ας ξαναθυμηθούμε το χειμαρρώδη ποιητικό λόγο του Κώστα Βάρναλη καθώς περιγράφει τον διακαή πόθο του ελληνικού λαού  να είχε(ή να μην είχε;;;;;) έναν....ΒΑΣΊΛΙΑ!!!!!



Είχα γυναίκα, είχα και ζα,είχα μια Βάσω με βυζά,μα προκοπή δεν είχα.Σε ποιό χαρέμι να παχαίνειστα μαξιλάρια ξαπλωμένημασώντας τη μαστίχα.
Μ’ αν κυλίσει μια ο τροχόςκαι στην Πόλη μπούμε,σκλάβες χανουμόπουλαπὄχει να τραβούμε.
Άι! με το γύφτικο ζουρνά,με νταγερέ, που κουδουνά,σύρε σκοπόν αντάμικο.Εστράβωσα τη φέσα μου,έρωτας που ’ναι μέσα μουγια να χορέψω τσάμικο.
Κάνε θάμα, πλόσκα μου,ξύλο τσιμισίρι,γίνε βρύση γάργαρημε χιλιάδες πείροι.
Να ’στε γεροί, να ’στε καλάμε τα τσαπράζια τα πολλάκαι τα μεγάλα ονόματα,κοτζαμπάσηδες όλοι πρώτηςκαι με τους διάκους ο δεσπότης— τζιλβέδες και καμώματα!
Χίλια χέρια κι άρματανα ’χα να σας φράξω,να ’χα και δυο κέρατατον οχτρό να σκιάξω!
Για να βαστάξει, όσο μπορεί,το μακελειό, να ’στε γεροί,της Πένας αντρειωμένοι!Κανοναρχάτε τ’ όνομά μας,σύντας η Δόξα μελετά μαςτα σκελετά γερμένη.
Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,για να μας θαμπώνει,με λειρί στο κούτελο,με φωνή τρομπόνι!
Σου φτάνουν σένα τα χωριάτης Ρούμελης και του Μοριάκαι να ’ν’ πολλά σου τα έτη!Μα η Έγριπο με το μπουγάζι,που πλήθιο ψάρι κατεβάζει,δικό μου βιλαέτι!
Έχω τρύπα στο βρακί,λίγδα στην καπότα μου,έχω ψείρα σαν κουκίκαι βρομούν τα χνότα μου.
Έχω νοήματα σοφά!Σ’ αγιονορίτικο σοφάστα λάδια και στα πάχηκολύμπησα, μα πάντα μένειάδεια η κοιλιά και τουρλωμένη— ανεμογκάστρι θα ’χει!
Τί λαμπρός που ’ν’ ο καιρός,πόσο εγώ ’μαι ωραίος!Έφαγα έναν πόντικα,δόξα να ’χει ο θέος!
Η σάρκα και τα κόκαλα,λάσπη πολλή και φρόκαλα,Πατρίδα μου, χαλάλι σου!Σαν είν’ οι αφέντες σου δικοί,θα ’ναι κι η ζήση σου γλυκήκι ανέγνιο τα κεφάλι σου!
Το χαράτσι, τα παιδιά,μοναχός να κρίνεις,άλλο να σ’ τα παίρνουνεκι άλλο ναν τα δίνεις.
Όλα εδώ χάμου ψεύτικα.Δε σ’ έζησα, ονειρεύτηκα,μαύρη ζωή, όλη πίκρα.Μα θα χαρώ σε, Λευτεριά,αιώνια Αλήθεια κι Ομορφιά,σαν θα περάσω Αντίκρα.
Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,δράκο με χοντρόλαιμο,σέρτικο κι αράθυμο,για να κάνει πόλεμο!
Άμποτε λίγο να δυνόμουνγια μια στιγμή να τρελαινόμουν,ο σαλεμένος νουςκαι τα κλεισμένα τσίνορανα μην ξαμώνουν σύνορακαι χώριους ουρανούς!
Να ιδώ τον κόσμο ανάποδατον αδερφό μου ξένοκαι τον οχτρόν αδέρφι μουαδικοσκοτωμένο.(Κώστας Βαρναλης "Ο Τρελός") itaksi.blogspot.com

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

Χαλκέντερος

Το τραύμα ξεχειλίζει  χαρά
η ηδονή εκβάλει στο πόνο
το δάκρυ αναβρύζει
το γέλιο πηγάζει
το σώμα που λάτρεψες πια δεν υπάρχει

Σφαίρα μελλοντικών προβλέψεων
το πνεύμα
κεραυνοβολεί το σύμπαν ερέβη

Ρωγμές αστεριών
σκόνη γαλαξιών
κομήτες πυρινων γλωσσών
γαλβανίζουν τη νιότη

Εκτορας κι Αχιλλέας
με αγγέλων φτερά
σε προκρούστεια κλίνη
ρεμβάζω-ΝΒ