" Η κατασκευή υπηκόων" του Ε. Α. Ράουτερ........για να παραμείνουμε "αγανακτισμένοι" πολίτες!

Πως κατασκευάζεται μια γνώμη σε ένα κεφάλι.

Στο σχολείο κατασκευάζονται άνθρωποι. Η διαδικασία της κατασκευής ανθρώπων λέγεται εκπαίδευση. Η οικογένεια, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, το θέατρο, το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, τα βιβλία και τα πλακάτ είναι σχολεία με την ευρύτερη έννοια. Για την κατασκευή πραγμάτων χρησιμοποιούνται εργαλεία. Το εργαλείο με το οποίο κατασκευάζονται άνθρωποι είναι η πληροφορία.

Οι νόμοι φτιάχνονται από ανθρώπους. Κανείς δεν φτιάχνει ένα νόμο που να στρέφεται εναντίον του. Αν κάποιος δεν είναι πλουσιότερος από τους άλλους, δεν του περνάει από το μυαλό η σκέψη να πει «Ου κλέψεις».

Όταν οι πρώτοι άνθρωποι πλούτισαν αρκετά ώστε να μπορέσουν να συγκροτήσουν μια συμμορία για την καταπίεση και την εκμετάλλευση των άλλων γεννήθηκε αυτό που ονομάζουμε σήμερα κράτος.
Το κράτος είναι η μετεξέλιξη μιας συμμορίας από μπράβους. Οι νόμοι είναι η μετεξέλιξη ενός καταλόγου με τις επιθυμίες των πλούσιων δουλοκτητών.

Το κράτος διευκολύνεται στη διακυβέρνηση αυτού του νέου είδους υπηκόων χάρη σε δύο εξελίξεις: η πρώτη είναι.....

"Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος" του Τάσου Λειβαδίτη.......πρέπει να αρνηθείς την βραδινή ξεκούραση στο καναπέ σου!

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν’ αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ’ απαρνηθείς την λάμπα σου και το ψωμί σου
θ’ απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν’ ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ, να κοιτάς εν’ άστρο,
να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμμένος πάνω απ΄ το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
να την ακούς να λεει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ’ αποχαιρετήσεις όλ’ αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου, για όλα τ’ άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη, τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ’ το τετραγωνικό μέτρο του κελιού σου
θα συνεχίζεις το δρόμο σου πάνω στη γη.
Κι όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου με το δάχτυλο
απ’ τ’ άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν’ ασπρίζουν τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
αφού όλο και νέοι αγώνες θ’ αρχίζουμε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό γράμμα στη μάνα σου
θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ’ αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη: Ειρήνη
σα νάγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ’ ολάκερο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ’ την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν’ ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Πηγή: ΠαραλληλοΓράφος

"Μόνο ένα σπασμένο κεφάλι".......γιατί η πρώτη μορφή βίας είναι πολιτική!

Σπασμένα κεφάλια από ΜΑΤ
Σπασμένα κεφάλια από αυτοκτονίες
Σπασμένα κεφάλια μιας "ξαφνικής" δυστυχίας
Σπασμένα κεφάλια ανασφάλιστων
Σπασμένα κεφάλια ανέργων
Σπασμένα κεφάλια υπαλλήλων
Σπασμένα κεφάλια άστεγων
Σπασμένα κεφάλια διαδηλωτών
Σπασμένα κεφάλια εργαζομένων
Σπασμένα κεφάλια αγροτών
Σπασμένα κεφάλια νεόπτωχων
Σπασμένα κεφάλια απεργών
Σπασμένα κεφάλια χρεοκοπημένων
Σπασμένα κεφάλια ασθενών
Σπασμένα κεφάλια φορτηγατζήδων
Σπασμένα κεφάλια εμπόρων
Σπασμένα κεφάλια μεταναστών
Σπασμένα κεφάλια συμβασιούχων
Σπασμένα κεφάλια λιμενεργατών
Σπασμένα κεφάλια συνταξιούχων
Σπασμένα κεφάλια κατοίκων
Σπασμένα κεφάλια νέων
Σπασμένα κεφάλια φοιτητών
Σπασμένα κεφάλια συζύγων
Σπασμένα κεφάλια παιδιών...

Σπασμένα κεφάλια λαών.

Σπασμένα κεφάλια "καθυστέρησης"
Σπασμένα κεφάλια "εθνικής σωτηρίας"…
Σπασμένα κεφάλια προπάντων μιας "απαραίτητης (δημοσιονομικης) πειθαρχίας".

Σπασμένα κεφάλια υποκριτών!

...που "καταδικάζουν τη βία" που οι ίδιοι εξαπέλυσαν στο σώμα της κοινωνίας
και ξεχνάνε ότι στη σειρά των "σπασμένων κεφαλιών"
κάθε κεφάλι, δεν είναι τίποτα περισσότερο….
Μόνο ένα σπασμένο κεφάλι!- Νικολόπουλος Βασίλης

"Βιολέτες για μια εποχή" του Τάσου Λειβαδίτη.....και το πραγματικό δίλημμα: Ποίηση ή Βαρβαρότητα;

   "Κι άξαφνα έγινε μια παράξενη ησυχία, όπως όταν κατεβάζεις την κουρτίνα για μια πράξη ανομολόγητη- στάθηκα στη μέση της κάμαρας και κοίταξα όλο το ανεκπλήρωτο της ζωής μου,
   μόλις είχα γυρίσει νικημένος, ζέστανα λίγο φαί στη γκαζιέρα, φόρεσα και το παλιό γιλέκο του παππού, κρύωνα, στο συρτάρι σωρός τα κιτρινισμένα γράμματα σαν ένα ιδιόκτητο κοιμητήρι.
Κι όμως υπήρξαμε κάποτε βασιλιάδες του πρωινού και το βράδυ αιχμαλωτίζαμε το άπειρο στ αδέξια λόγια της προσευχής μας κι ύστερα, καθώς μεγαλώναμε, εκείνες οι μυστηριώδεις φιλίες σε τόσα βράδια λησμονιάς, με ποιους;  άγνωστο, πράγματα ανεξήγητα που είναι αδύνατο να γίνουν παρελθόν  και στέκουν εκει σαν αίνιγμα ( όταν είχαμε τη νεότητα ήμασταν πολύ νέοι για να επωφεληθούμε) - κι ίσως, σκέφτομαι, απο κει να ξεκίνησε ο θάνατος: απ το όνειρο κάποιου που δεν του φτανε ο κόσμος...." - από το ποίημα "Ταξίδι Χωρίς Τέλος".

 Η αξία ενος πολιτισμού κρίνεται απο τη θεση που δίνει στη φωνή των  ποιητών...Δεν έχουν οι βάρβαροι θρησκεία; δεν εχουν τεχνολογία;....Οι βάρβαροι δεν έχουν ποίηση.
Και κανένα  δίλημμα ("σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα" κλπ) δεν μπορεί να τεθεί αν πρώτα δεν απαντήσουμε στο ουσιαστικό ερώτημα: Ποίηση ή Βαρβαρότητα;
Ελένη Π.

"Οι Μοιραίοι" του Κώστα Βάρναλη......μια άλλη εκδοχή του Διαδικτύου;

Αφιερωμένο σε όσους εκτονώνουν το θυμό τους αποκλειστικά  μέσω Ιντερνετ - Ανδρέας Χ.

  Οι Μοιραίοι
Μες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ'η παρέα πίναμ' εψες'
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ' άσωτ' ουρανού!
Ω! της αυγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

Του ενός ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό'
τ' άλλου κοντόημερ' η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό'
στο Παλαμήδι ο γιός του Μάζη
κ' η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.

- Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
- Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
- Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το 'πε ακόμα.

Έτσι στη σκότεινη ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

«Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι» του Χρόνη Μίσσιου.....θα πρεπε να διδάσκεται στο σχολείο!

Το να ανακαλύπτεις αργά ένα πραγματικά καλό βιβλίο είναι σαν να έχεις χάσει κάποια χρόνια από τη ζωή σου. Αυτό είναι ένα άσχημο συναίσθημα το όποιο όμως μερικές φορές εξισορροπείται από την ικανοποίηση που σου προσφέρει η ανάγνωση αυτού του βιβλίου.
Ο Χρόνης Μίσσιος στο βιβλίο του «Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι» δεν περιγράφει έναν απλό τόπο, αλλά το νησί των επιθυμιών. Το νησί, στο οποίο όλοι, μορφωμένοι, αμόρφωτοι, πλούσιοι, φτωχοί, έξυπνοι και αφελείς, καταφεύγουν για να ζήσουν τα όνειρά τους. Ένα νησί το οποίο αποτελεί σανίδα σωτηρίας για τον κάθε έναν από τους κατοίκους του, ακόμη και για τα ζωντανά. Στο νησί αυτό, η οποιαδήποτε ασχολία, ακόμα και η εργασία, αποτελεί.......

"Προμηθέας Δεσμώτης" του Αισχύλου.....και η διαχρονική απάντηση στους "υπηρέτες-μήντια" των "θεών".

Προμηθέας: Αλαζονεία και κομπασμός τα λόγια σου

                    καθώς ταιριάζει στων θεών τον υπηρέτη.

                    Καινούργιοι και νεόκοποι στην εξουσία θαρρείτε

                    πως κρατάτε πύργους άπαρτους. Εγώ δεν είδα

                    με τα μάτια μου δυο βασιλιάδες να γκρεμίζονται;

                    Θ αξιωθώ να δω και τρίτον τώρα κυβερνήτη

                    αισχρά να πέφτει, βίαια.

                    Πως θες λοιπον  να φοβηθώ και να λουφάξω

                    στους νεους τους θεούς μπροστα;     

                    Τόσος λειψός δεν είμαι. Κι εσύ τον ίδιο
                    πάρε δρόμο και γύρνα πίσω πάλι.
                    Ρωτάς πολλά και δεν θα μάθεις τίποτα.
       Ερμής: Αυθαδιάζεις όπως πρώτα. Ομως δες
                   σε τι λιμάνι συμφοράς σε δέσαν.
Προμηθέας: Μαθε το μια για πάντα. Δεν την αλλάζω την
                    δυστυχία μου με την σκλαβιά σου.



.....μαντατοφόροι, κολαούζοι, αγγελιοφόροι, παπαγαλακια και υπηρετες των εξουσιαστών- "θεών" συνωστιζονται σε οθονες και μικρόφωνα για να μας πεισουν "ποσο καλυτερη ειναι η σκλαβια στα αφεντικά τους απο την δυστυχία της αξιοπρέπειας μας".

Κι οταν δεν πειθομαστε μας βριζουν (κοπρίτες,τεμπέληδες, γουρούνια κλπ)

Για να μην προλαβουμε να τους δώσουμε την απάντηση που μεταξύ όλων των λαών περισσοτερο φοβούνται  απο τους  Ελληνες (που πρωτοι δια γραφής Αισχύλου υψωσαν την "ανυπακοη" σε ιδανικο και τον "επαναστατη" σε προτυπο): 

 - Αυθαδιάζεις όπως πρώτα.....

 - Μαθε το μια για πάντα: ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΛΛΑΖΩ ΤΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΑΒΙΑ ΣΟΥ!

" Η καταγωγή του Χριστιανισμού" του Καρλ Καουτσκι....και η αλα ΜΚΟ φιλανθρωπία.

Απο το κεφ Β3 " Νοοτροπία και ψυχοσύνθεση την εποχή της ρωμαικής αυτοκρατορίας":

"....Την εποχή της αυτοκρατορίας διαλύονται όλες οι παλιές κοινωνικές οργανώσεις, όχι μόνο οι αγροτικές κομμούνες, μα και οι σπιτικοί συνεταιρισμοί και οι μεγάλες οικογένειες. Ο καθένας τώρα σκέφτεται για το εγώ του, οι συγγενικοί δεσμοί σπάζουνε, το ίδιο και οι πολιτικοί, η αυτοθυσία για τους συγγενείς χάνεται το ίδιο όπως και η αυταπάρνηση για την κοινότητα και για το κράτος. Απ αυτό περισσότερο υποφέρανε τα ορφανεμένα παιδιά. Δίχως γονιούς μένανε τώρα απροστάτευτα στο δρόμο και δεν βρίσκανε κανέναν που να τα πάρει μαζί του. Τα εγκαταλελειμένα όλο.........

"Η άνοδος της ασημαντότητας" του Κορνήλιου Καστοριάδη.......και η κάθοδος στη "διαφθορά".

Γράφει ο Κορνήλιος Καστοριάδης:

"...η αποσύνθεση γίνεται φανερή κυρίως μέσα από την εξαφάνιση των σημασιών και το σχεδόν απόλυτο ξεθώριασμα των αξιών. Και αυτό απειλεί μακροπρόθεσμα την επιβίωση του ίδιου του συστήματος. Οταν δηλώνεται ανοιχτά όπως γίνεται τώρα στις δυτικές κοινωνίες, ότι η μοναδική αξία είναι το χρήμα, το κέρδος, ότι το ύπέρτατο ιδεώδες του κοινωνικού βίου είναι το πλουτίστε μπορεί να διερωτηθεί κανείς αν είναι ποτέ δυνατόν μια κοινωνία να συνεχίσει να λειτουργεί και να αναπαράγεται μονάχα σε αυτή τη βάση. Αν τα πράγματα είχαν έτσι τότε οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει..

"Η Μεγάλη Παντομίμα" του Ντάριο Φο.....Ενα κούιζ....

(....Οι ηθοποιοί τραγουδούν όλοι μαζι το τραγούδι του Θεοδωράκη....)




ΧΟΡΟΣ: Την Κυριακή ήμουν ελεύθερος,
                τη Δευτέρα ήμουν σκλάβος.
                Ο ήλιος περιστρέφεται στον ύπνο
                                                                       και κλαίει τη χαμένη ελευθερία μου.
                                                                       Υψώνουμε τις γροθιές μας
                                                                       τα κουρέλια της καταπατημένης αξιοπρέπειας μας.
                                                                      ...........................................................................................
                                                                       εσείς δεν το ξέρατε,
                                                                       αλλά η Ελλάδα έχει βουνά...
                                                                       Τα βουνά μας
                                                                       θα κατέβουν στη θάλασσα
                                                                       και στη θάλασσα θα σας πνίξουν....



.....Στην γραμμή που είναι κενή γράφει:   Φασίστες, συνταγματάρχες, Αμερικανοί του Τέξας

Εσείς σήμερα  τι  θα βάζατε στη θέση τους;;;;;

"Ο Ηγεμόνας" του Νικολό Μακιαβέλι.....προβλέπει και τη μοίρα του ΓΑΠ!

Τι λεει ο Μακιαβέλι για τις "ωμότητες";
"Πιστεύω οτι αυτό εξαρτάται από την κακη ή καλη χρήση της ωμότητας. Καλής χρήσης μπορούν να ονομαστούν εκείνες που γίνονται μονομιάς, γιατί υπάρχει ανάγκη εξασφάλισης και που μετά δε συνεχίζονται αλλά μετατρέπονται σε όσο το δυνατό μεγαλύτερο όφελος προς τους υπηκόους, κακής χρήσης είναι...

"Ο Ηγεμόνας" Νικκολό Μακιαβέλλι....Απλά το καλύτερο!

"...Γι αυτό μπορούμε να παρατηρήσουμε  ότι τους ανθρώπους πρέπει ή να τους καλοπιάνεις ή να τους εξοντώνεις, γιατί..

"Ο επιτάφιος λόγος του Περικλή" Θουκυδίδη Ιστορία Β

Οταν ο Θουκυδίδης δια στόματος Περικλή λέει: