Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

Megxit: Παρέμβαση του Κώστα Βάρναλη


Καθώς το βασιλικό δράμα της "ηρωικής εξόδου" των Μεγκαν -Χαρι στο ¨στιβο της βιοπάλης¨ κορυφώνεται -άτιμη κοινωνία άλλους τους ¨ανεβάζεις¨ κι άλλους του ¨κατεβαζεις" στα Τάρταρα-κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ αλλά και όλων των λαών του κόσμου(που οι καημένοι δεν έχουν βασιλιάδες) ας ξαναθυμηθούμε το χειμαρρώδη ποιητικό λόγο του Κώστα Βάρναλη καθώς περιγράφει τον διακαή πόθο του ελληνικού λαού  να είχε(ή να μην είχε;;;;;) έναν....ΒΑΣΊΛΙΑ!!!!!



Είχα γυναίκα, είχα και ζα,είχα μια Βάσω με βυζά,μα προκοπή δεν είχα.Σε ποιό χαρέμι να παχαίνειστα μαξιλάρια ξαπλωμένημασώντας τη μαστίχα.
Μ’ αν κυλίσει μια ο τροχόςκαι στην Πόλη μπούμε,σκλάβες χανουμόπουλαπὄχει να τραβούμε.
Άι! με το γύφτικο ζουρνά,με νταγερέ, που κουδουνά,σύρε σκοπόν αντάμικο.Εστράβωσα τη φέσα μου,έρωτας που ’ναι μέσα μουγια να χορέψω τσάμικο.
Κάνε θάμα, πλόσκα μου,ξύλο τσιμισίρι,γίνε βρύση γάργαρημε χιλιάδες πείροι.
Να ’στε γεροί, να ’στε καλάμε τα τσαπράζια τα πολλάκαι τα μεγάλα ονόματα,κοτζαμπάσηδες όλοι πρώτηςκαι με τους διάκους ο δεσπότης— τζιλβέδες και καμώματα!
Χίλια χέρια κι άρματανα ’χα να σας φράξω,να ’χα και δυο κέρατατον οχτρό να σκιάξω!
Για να βαστάξει, όσο μπορεί,το μακελειό, να ’στε γεροί,της Πένας αντρειωμένοι!Κανοναρχάτε τ’ όνομά μας,σύντας η Δόξα μελετά μαςτα σκελετά γερμένη.
Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,για να μας θαμπώνει,με λειρί στο κούτελο,με φωνή τρομπόνι!
Σου φτάνουν σένα τα χωριάτης Ρούμελης και του Μοριάκαι να ’ν’ πολλά σου τα έτη!Μα η Έγριπο με το μπουγάζι,που πλήθιο ψάρι κατεβάζει,δικό μου βιλαέτι!
Έχω τρύπα στο βρακί,λίγδα στην καπότα μου,έχω ψείρα σαν κουκίκαι βρομούν τα χνότα μου.
Έχω νοήματα σοφά!Σ’ αγιονορίτικο σοφάστα λάδια και στα πάχηκολύμπησα, μα πάντα μένειάδεια η κοιλιά και τουρλωμένη— ανεμογκάστρι θα ’χει!
Τί λαμπρός που ’ν’ ο καιρός,πόσο εγώ ’μαι ωραίος!Έφαγα έναν πόντικα,δόξα να ’χει ο θέος!
Η σάρκα και τα κόκαλα,λάσπη πολλή και φρόκαλα,Πατρίδα μου, χαλάλι σου!Σαν είν’ οι αφέντες σου δικοί,θα ’ναι κι η ζήση σου γλυκήκι ανέγνιο τα κεφάλι σου!
Το χαράτσι, τα παιδιά,μοναχός να κρίνεις,άλλο να σ’ τα παίρνουνεκι άλλο ναν τα δίνεις.
Όλα εδώ χάμου ψεύτικα.Δε σ’ έζησα, ονειρεύτηκα,μαύρη ζωή, όλη πίκρα.Μα θα χαρώ σε, Λευτεριά,αιώνια Αλήθεια κι Ομορφιά,σαν θα περάσω Αντίκρα.
Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,δράκο με χοντρόλαιμο,σέρτικο κι αράθυμο,για να κάνει πόλεμο!
Άμποτε λίγο να δυνόμουνγια μια στιγμή να τρελαινόμουν,ο σαλεμένος νουςκαι τα κλεισμένα τσίνορανα μην ξαμώνουν σύνορακαι χώριους ουρανούς!
Να ιδώ τον κόσμο ανάποδατον αδερφό μου ξένοκαι τον οχτρόν αδέρφι μουαδικοσκοτωμένο.(Κώστας Βαρναλης "Ο Τρελός") itaksi.blogspot.com

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

Χαλκέντερος

Το τραύμα ξεχειλίζει  χαρά
η ηδονή εκβάλει στο πόνο
το δάκρυ αναβρύζει
το γέλιο πηγάζει
το σώμα που λάτρεψες πια δεν υπάρχει

Σφαίρα μελλοντικών προβλέψεων
το πνεύμα
κεραυνοβολεί το σύμπαν ερέβη

Ρωγμές αστεριών
σκόνη γαλαξιών
κομήτες πυρινων γλωσσών
γαλβανίζουν τη νιότη

Εκτορας κι Αχιλλέας
με αγγέλων φτερά
σε προκρούστεια κλίνη
ρεμβάζω-ΝΒ

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2019

Κασσώπη


Ερωτικοί αρχαίοι τόποι
μάρμαρο οι γλουτοί
αρχαιοελληνικές κολόνες
οι Καρυάτιδες
αποκαλύπτουν
τα γυμνά γόνατά τους.



Φεγγάρι ο ήλιος
χλομιάζει από ηδονή
καθώς το μεσημέρι δύει
στη σχισμή του στήθους σου.

"Εν ειρήνη" αναπαύονται οι κατακτητές..
Απαλλαγμένη από τον πολιτισμό
η Πανσέληνος
γονιμοποιείται
στα ερείπια
ερωτικών αρχαίων τόπων.-ΝΒ

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Ελευθερία!- (πνευματικός φασισμός)

Θα κατακτήσω την Αθήνα
όπως οι Γερμανοί το 40.

Μα σε αντίθεση με εκείνους που έσπειραν το λιμό
και το θάνατο θα προσφέρω άφθονη πνευματική τροφή
έτσι που οι υπερμεγέθεις εγκέφαλοι των Αθηναίων να μην
χωρούν πια στους συρμούς του μετρό
παρα μόνο να περπατούν
κάτω από τον έναστρο ουρανό ή τον μεσημεριάτικο ήλιο.

Θα βομβαρδίσω την Αθήνα με Παρθενώνες
έτσι που το μνημείο του πολιτισμού
να χάσκει κοινότοπο
ανάμεσα σε εκατομμύρια αντίγραφα του.

Θα εξαπολυσω τους μαυραγοριτες του πνεύματος
να αγοράσουν την ψυχή της πόλης για ένα τενεκέ
λάδι -εκχύλισμα σοφίας  πανάρχαιας
από το  οποίο υποχρεωτικά όλοι θα πρέπει να πιουν
έτσι που η υποδούλωση στη λογική
η τυφλή υποταγή στη γνώση
η απόλυτη πνευματική σκλαβιά
θα κορυφώνονται
θα κορυφώνονται οργασμικα
στην πιο πρωτόγνωρη για την ανθρωπότητα...

Ελευθερία!

-ΝΒ

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Το Φλας



Ξαφνικά το φλας του αυτοκινήτου
                                                       άρχισε να αναβοσβήνει όλο και πιο γρήγορα






Κάποια στιγμή συντονίστηκε
                                                με τους χτύπους της καρδιάς μου

έτσι που ολόκληρη η ζωή μου 
                                                 φανηκε οτι θα έπαιρνε μια απότομη στροφή





Μα ευτυχώς
                    γρήγορα επανήλθε......



Και προχώρησα "ίσια"....-ΝΒ

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Ψυχοθεραπεία, τι είναι;

Ας υποθέσουμε ότι η ψυχή είναι ένα όργανο.
Ας υποθέσουμε ότι σε κάθε στρες το όργανο αυτό πρέπει να παίζει μια μελωδία που μας χαλαρώνει.
Ας υποθέσουμε ότι για κάποιο λόγο ανεξήγητο από τις πέντε χορδές του οργάνου εμείς εμμονικά
χρησιμοποιουμε μόνο τη μια.
Αυτό φαίνεται να μας καλύπτει για κάποιο διάστημα.
Μα να που κάποια στιγμή ο...........

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

ΔΑΙΔΑΛΟΣ(2)

Μπορεί οι βασιλιάδες και οι ημίθεοι να μας τελείωσαν και δύσκολα να μπορούμε να βρούμε ταυτίσεις με τραγικούς ήρωες και αρχαία δράματα υπάρχει όμως ένας μισομυθολογικος ήρωας που συμπυκνώνει στη ζωή του τα αδιέξοδα  της τεχνολογικής προόδου της  εποχής μας με τρόπο που σοκάρει ως προς την επικαιρότητα της η βαθύτερη ψυχολογική του τοποθέτηση: ο Δαίδαλος!
Πρόσωπο αμφιλεγόμενο με πολυτάραχη ζωή ο Δαίδαλος τραμπαλίζεται μεταξύ δημιουργικότητας και καταστροφής.
Εφευρετικός εραστής της γνώσης και πρωτοπόρος δαμαστής της τεχνολογίας ο Δαίδαλος μας εμφανίζεται ως το αρχέτυπο του τεχνοκράτη που θέτει τις ικανότητες του στην επιδίωξη τεχνολογικών επιτευγμάτων που όμως σαν κατάρα φέρνουν μέσα τους και το σπέρμα της καταστροφής.
Παρόλα αυτά σε όλη τη διαδρομή του ο Δαίδαλος ποτέ δεν διστάζει μπρος την πρόκληση της δημιουργίας αδιαφορώντας προκλητικά για ηθικά διλήμματα και προσεγγίζοντας κάθε στόχο  σαν  μεθυσμένος  από την ηδονή της προσωπικής του επιτυχίας ως επιβεβαίωση της παντοδυναμίας του.
Από το φθονερό σπρώξιμο του ανιψιού του από τον βράχο της Ακρόπολης για να μην ξεπεράσει τη δόξα του και την φυγή του στη Κρήτη, μέχρι την

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

ΔΑΙΔΑΛΟΣ

Υπέροχος καιρός βαραίνει τη συνείδησή μου



Σύννεφα μαύρα πυκνά ρίχνουν στάλες τις ενοχές μου

Ποτίζει η πλάση στην αγωνία μου.

Σκοτεινά ρυάκια οι θλίψεις τρέχουν χειμαρρώδεις προς τη θάλασσα

Λάσπες, χαμόσπιτα, ξεριζωμένοι βράχοι, τοίχοι σαθροί....

                                            Στρόβιλοι οι αιθέρες γκρεμίζουν.





Θα καθαρίσει ξανά.



Σαν λάμψει ο νεογέννητος Ικαρος θα φορέσει τα φτερά της ματαιοδοξίας μου

Και με χαρά παιδική θα σκiάσει  τον Ηλιο


Πριν  το νήμα η νιότη του κόψει....

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Ρακοσυλλέκτης


       ( Σμικρυνθείτε!
                                                                        Οθόνες να συμπιέσουν τη σκέψη
                                                                           Σε φράσεις υπερηχητικές
                                                                     Οι ταχύτητες πια ξεπέρασαν την επικοινωνία....)




                   














                  Ρακοσυλλέκτης




Τα βράδια ψάχνω στα σκουπίδια σας
Πολύτιμο ότι πετάτε για μένα!


Ποιητές δυσνόητοι
στεφανωμένοι με καρπουζόφλουδες
Λογοτέχνες βαρετοί 
παίρνουν γεύση από τα αποφάγια σας
Ζωγράφοι κι αρχιτέκτονες 
τσαλακωμένοι για καυσόξυλα




Καλλιτέχνες πληθωρικοί
Διανοούμενοι μακροσκελείς
Ολη η έκταση του ανθρώπινου πνεύματος
Που δεν χωράει πια στη μηχανή



Πλούσια σε πολιτισμό τα σκουπίδια σας

Τι άλλο είναι η βαρβαρότητα;


Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

CHARLIE HEBDO- Είμαι "προσβλητικός" τι να κάνω;;;;


Ξεχάστηκα προχθές Παρασκευή κι έψησα κρέας
«Πρόσβαλλα» το Χριστιανισμό κι αφιονισμένοι Ιεροξεταστές με πυρπόλησαν.
Ξέφυγε λίγο η φαντασία μου κι έφτιαξα ένα σκίτσο του Μωάμεθ
«Πρόσβαλλα» το Ισλάμ κι ιέρακες Ιμάμηδες με επικήρυξαν.
Ξέμεινα στο χωριό από προμήθειες κι η αγελάδα ήταν πειρασμός
«Πρόσβαλλα» τον Ινδουισμό και πλήθος γιόγκι γοργοπόδαροι με κυνήγησαν.
Χρεοκοπημένος αναγκάστηκα να δουλεύω Σάββατα
«Πρόσβαλλα» τον Ιουδαϊσμό κι εξοργισμένοι πατριάρχες διέρρηξαν τα ιμάτια  τους
και με λιθοβόλησαν
Κείνο το ξύλινο αφρικάνικο Τοτέμ το καψα  χθες  βράδυ από το κρύο
«Πρόσβαλλα» το Τοτεμισμό και μάγοι ολόμαυροι  μ'  αρχαίες  κατάρες και ξόρκια ακατάλυτα με στοίχειωσαν.

Για τον Κομφούκιο, τον Λάο Τσε, τον Βούδα,τον Σιντοϊσμό ότι κι αν κάνω ότι κι αν πω ειναι μια «προσβολή»
Λες στίφη μυριοπληθή  θρησκομανών  να με κύκλωσαν;;;

Είμαι «προσβλητικός» τι να κάνω;;;;;

Να τους στείλω όλους «στο Διάολο»;!;!;!:!

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

(πίσω στην) Πόλη

       Πόλη.


Οι άνθρωποι είναι η Φύση.
Λουλούδια ανθίζουν
Παίζοντας μπάλα
Στον ακάλυπτο.

Ευθυτενή κυπαρίσσια
Συγκρίνουν τις καριέρες τους
Στα μεσημεριανά καφέ.

Μια νεαρή τριανταφυλλιά
Ανοίγει τα στήθη της
Στον Ηλιο.

Κι ο πλάτανος στο μπαλκόνι
Αποκαμωμένος από το μπετόν
Αποκοιμιέται φθινοπωρινά
Στις αναμνήσεις του
Από το χωριό.

Κάτω από την πλατεία
Νοτισμένο χώμα μυρίζει.  (Αφιερωμένο στη Ζz-Αυγουστος 2014)




Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Τι απέγινε η Ισότητα;

Δεν είμαστε «ίσα κι όμοια».
Είναι «ίσα κι όμοια» ο εργαζόμενος με τον εργοδότη του;
Είναι «ισα κι όμοια» οι δικαστικοί και οι στρατιωτικοί με τις καθαρίστριες;
Είναι «ισα κι όμοια» η πλούσια Γερμανία με την χρεοκοπημένη Ελλάδα;
Είναι «ισα κι όμοια» ο Έλληνας με τον Μετανάστη;;
Δεν είμαστε ίσα κι όμοια.
Και σύμφωνα με τους κυβερνώντες μας ούτε πρέπει να γίνουμε.
«Η Ανισότητα εντείνει τον ανταγωνισμό και είναι αξία κοινωνικής προόδου» αυτό δεν προπαγανδίζει η ντόπια και διεθνή ελίτ σε μια προσπάθεια να ξεμπερδέψει με την έννοια της Ισότητας που κυριάρχησε μετά τη Γαλλική επανάσταση;;;
Και τι περιμέναμε ότι προπαγανδίζοντας την ανισότητα ως κοινωνικό ιδανικό δεν θα επηρέαζε και την δικαιοσύνη, την ερμηνεία του Νόμου όπου βλέπουμε μια αριστοκρατικού τύπου απόφαση που θεωρεί δικαστικούς και στρατιωτικούς πυλώνες του κράτους που θα πρέπει να προστατευθούν από τη κρίση μεταθέτοντας τα βάρη της αποκλειστικά στους υπόλοιπους πολίτες;;;
Πόσο μακριά βρίσκεται αυτή η απόφαση από το καθεστώς................

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Παρακμή

Ακολούθησε μια παγωμένη Άνοιξη

Χλωμές αχτίδες  χάραζαν   στα  πρωινά 
διαδρομές  πικρές
με σμήνη  κάτασπρων   χελιδονιών

Δέντρα μπουμπούκιαζαν στη θλίψη
στείρους χυμούς
για τους ανόρεκτους βόμβους ή τις σιωπές των μελισσών 

Στις ακυβέρνητες πολιτείες
σπασμένοι κάβοι θρηνολογούσαν
στις άσκοπες  χειρονομίες  των ναυαγών
την αέναη φυγή των οριζόντων προς  τις
ζεστές  χώρες του Νότου

Μα ξαφνικά συνέβη

Ένας  αθώος κεραυνός  ξέσκισε με μιας όλα τα γέρικα κατάρτια


Και πάλι από την αρχή ξεκινήσαμε
με υποσχέσεις χιλίων άστρων για οδηγό
το γνώριμο ταξίδι προς το Άγνωστο.